Uzayda Araştırmalar

İnsanlığın ortaya çıkışından beri ilgi kaynağı olan uzay araştırmaları, çok çeşitli bilim dalının ortaklaşa çalışmasıyla sürdürülmektedir. Uzay fiziğinin ana ekseni oluşturduğu bu bilim dalları, gezegen fiziği, jeofizik, katı yer fiziği, çekirdek fiziği, moleküler fizik, plazma fiziği, elektrodinamik, manyetohidrodinamik, astronomi, astrofizik, kosmokimya, atmosfer fiziği, jeokimya, jeoloji ve meteorolojidir. Üzerinde yaşadığımız gezegenden yola çıkarak diğer gezegenlerin araştırılması büyük bir merak ve ilgi kaynağıdır. Diğer çok çeşitli bilimsel sonuçların yanı sıra ilgi ve merakın temellerinden birini bu gezegenlerde yaşam (!) olup olmadığının incelenmesi oluşturmaktadır. Gezegenlerin ve uydularının incelenmesi oldukça güç ve maliyeti yüksek aşamaları içermektedir. Bu amaçla, yapılan ilk teğet uçuşlarla elde edilen bilgiler ışığında gezegen ve uydularının yörüngesine yerleştirilen yüksek duyarlıklı ölçüm cihazları ile manyetik ve çekim alanlarına ilişkin bilgiler elde edilir. Bir sonraki aşama, gezegen ve uyduların yüzeyine inişin gerçekleştirilmesidir. Bugüne kadar yapılan araştırmalarda en fazla bilgi sahibi olunan uzay birimleri dünyanın uydusu Ay, Venüs ve Mars gezegenidir.

Ay:  Ay araştırmalarında kullanılan ilk aletler arasında sismometrelerdi. Ay depremleri ve Ay'a çarpan meteorların oluşturduğu sismik dalgaların hızlarının belirlenmesi bu sismometrelerle gerçekleştirildi. Apollo 11 ile 1969 yılında ilk sismometreler yerleştirildi. Bunu izleyen Apollo 12 (1969), Apollo 14 (1971), Apollo 15 (1971) ve Apollo 16 (1972) uçuşları ile daha gelişmiş kayıtçılar Ay yüzeyine yerleştirildi. Bu sismometreler ile toplanan veriler Eylül 1977'ye kadar dünyaya iletilerek Ay'ın çok az aktif olan iç yapısı öğrenilmiştir.